|
|
|
||||||||||||||||
|
De naam zegt het al: de Samengestelde Wedstrijd bestaat uit verschillende onderdelen. De wedstrijddag wordt begonnen met een dressuurproef. Daarna rijdt men een cross, waar vaste hindernissen gesprongen moeten worden. Het gaat behalve om dit springen, ook om het tempo dat gereden moet worden. Dit tempo moet zo dicht mogelijk bij een ideaal tempo liggen, het is dus niet een kwestie van zo hard mogelijk. Nee, er moet wel doorgereden worden, maar niet geracet. Na deze cross (waarna ook hartslag, ademhaling en temperatuur gecontroleerd worden), moet een gewoon springparcours gesprongen worden. De puntentelling is eigenlijk een strafpuntentelling en dan is het de bedoeling om een zo laag mogelijk aantal strafpunten te krijgen. Bij de dressuurproef worden de behaalde punten van de maximale score afgetrokken en zo houdt men dus een aantal strafpunten over. Tijdsoverschrijding of juist een te snelle tijd in de cross leveren ook strafpunten op. Een weigering kost tijd, maar geeft ook strafpunten. Bij het springparcours moet er ook binnen de tijd gereden worden en een springfout geeft natuurlijk ook strafpunten. De laatste jaren gaat het erg goed met de Connemara
in de SGW. Er zijn al een aantal jaren 1 of meer Connemara's meegegaan
naar het EK, en dat is voor een ras met zo'n klein aantal pony's
in een land (vergeleken met NRPS en New Forest bijvoorbeeld) een
zeer goede prestatie. Van de Arenbosch Rodger ging zelfs op 21-jarige
leeftijd nog mee naar het EK. Hatatitla van de Leliaard werd 7e
toen hij voor het eerst mee ging en dat terwijl hij vooral mee ging
om ervaring op te doen. Ook Future van de Kiboets is al een keer
naar een EK geweest en deed het heel netjes.
|
|||||||||||||||||
|
|
|
